Vorm
Documenten die zichzelf opmaken
De meeste organisaties werken met sjablonen: een leeg document waarin iemand handmatig de juiste kleuren en lettertypes zet, en waar bij elke aanpassing weer van wordt afgeweken. Een stijlbestand draait dat om — de opmaak volgt uit de bron in plaats van uit discipline.
In productie De merkregels waarmee ik presentaties opmaak staan als tekstbestand klaar, inclusief exacte kleurwaarden voor PowerPoint.
Waarom sjablonen afbrokkelen
Een sjabloon is een momentopname. Zodra iemand een dia dupliceert, een kleur uit een oud deck plakt of snel iets uit Word overneemt, ontstaat er drift. Na een halfjaar bestaan er vijf versies van hetzelfde merk en weet niemand meer welke klopt. Het probleem is niet slordigheid — het is dat de vorm losstaat van de bron.
Wat er verandert met één bron
Staat de stijl in een bestand dat de generator leest, dan is afwijken moeilijker dan meebewegen. Vraag om een kwartaalrapport en je krijgt het in de juiste kleuren, met de juiste koppenhiërarchie en de juiste marges — niet omdat het model smaak heeft, maar omdat het de waarden opzoekt in plaats van ze te verzinnen. Wijzigt het merk, dan wijzigt het bestand, en het volgende document klopt weer.
Waar het ophoudt
Opmaak is oplosbaar; inhoud blijft mensenwerk. Een gegenereerd rapport dat er onberispelijk uitziet maar de verkeerde conclusie trekt, is gevaarlijker dan een lelijk rapport dat klopt. De winst zit in de uren die je niet meer aan opmaak kwijt bent — die kun je aan het argument besteden.
Nieuwsgierig wat hiervan bij u zou werken?
Plan een gesprek